Paul Rudolf Berliner
Biografia
Paul Rudolf Berliner, urodzony 14 kwietnia 1886 roku w Oławie, był niemieckim historykiem sztuki i muzealnikiem, znacząco wpływającym na rozwój kultury i sztuki w Europie oraz Stanach Zjednoczonych. Syn przedsiębiorcy Theodora i Phillipine z domu Wollner, od 1899 roku mieszkał w Berlinie, a później w Joachministahu, gdzie ukończył szkołę średnią w 1904 roku.
Od 1905 do 1909 roku studiował historię sztuki i archeologię na uniwersytecie berlińskim, a także na uniwersytetach wiedeńskim i heidelberskim. W 1910 roku obronił pracę doktorską poświęconą psałterzowi paryskiemu, co było początkiem jego kariery naukowej.
W latach 1912-1935 Berliner pracował w Bayerisches Nationalmuseum w Monachium, gdzie osiągnął tytuł profesora i znacząco rozwinął zbiory tej placówki. Był redaktorem renomowanego czasopisma naukowego 'Münchener Jahrbuch der bildenden Kunst'. Jego prace naukowe, w szczególności monografie dotyczące szopek bożonarodzeniowych, były uważane za przełom w dziedzinie sztuki sakralnej.
W 1935 roku, z powodu żydowskiego pochodzenia i wcześniejszego uwięzienia w Dachau, stracił pracę. W 1939 roku emigrował do USA, gdzie pracował w różnych muzeach podczas wojny. Po wojnie wrócił do Monachium, jednakże spędzał znaczną część roku w USA, prowadząc badania dzięki zgromadzonemu majątkowi.
Jego trzy kluczowe monografie - 'Ornamental Vorlage-Blätter des 15.-18. Jahrhunderts' (1925/1926), 'Denkmäler der Krippenkunst' (1926-1930) oraz 'Die Weihnachtskrippe' (1955) - pozostają ważnymi przyczynami do zrozumienia sztuki sakralnej i jej roli w kulturze europejskiej.