Jerzy Rudolf
Biografia
Jerzy Rudolf, książę legnicki z dynastii Piastów, urodzony 22 stycznia 1595 roku w Oławie, był jednym z najważniejszych władców Śląska XVII wieku. Syn Joachima Fryderyka, księcia legnickko-brzeskiego, i Anny Marii, księżniczki Świdnickiej, był kształcony jako humanista, mecenas sztuki, kompozytor i poeta.
Po śmierci ojca w 1602 roku, razem ze starszym bratem Janem Chrystianem, stał się następcą tronu książęcego w Legnicy. Do 1605 roku rządy odbywały się pod zarządem matki, Anny Marii. W 1612 roku dokonano podziału księstwa - Jerzy Rudolf otrzymał Legnico i Złotoryję, a od 1616 roku także Chojnowice.
W 1614 roku, na dzień dzisiejszy, Jerzy Rudolf dokonał konwersji na kalwinizm, podkreślając poparcie dla Hohenzollernów w sporach religijnych. Podczas trzydziestoletniej wojny, w latach 1633-1648, przebywał na wygnaniu z powodu okupacji jego ziem przez wojska Habsburgów, choć formalnie nadal sprawował rządy.
Jako władca otaczał się wybitnymi uczonymi, kompozytorami i poetami, m.in. Martinem Opitzem i Friedreich von Logau. Jego dwór był centrum kultury i nauki. Założył Bibliotekę Rudolphiną - wspaniały zbiór książek i dzieł sztuki. Sam miał wykształcenie muzyczne, kształcił się we Frankfurcie nad Odrą, kolekcjonował dzieła muzyczne i utrzymywał kontakty z kompozytorami takimi jak Heinrich Schütz, który dedykował mu zbiór Cantiones sacrae.
Ginie 14 stycznia 1653 roku we Wrocławiu. Jego dorobek kompozytorski zachował się w kilku pieśniach, które zostały nagraniu na płycie CD 'Rudolphina - Skarby Legnicy' przez Ars Novum pod dyrekcją Jacka Urbaniaka.